UmµtLârâ kânmâ µmµtLâr ßîr gûn îmkân§izLâsîr hâyâtî tøz Pêmßê yâ§îyørµm §ânmâ,hêr Rênk ßîr gûn §îyâhLâ§îr
Önce öğren aşkı.. ..
ŞİMDİ OKUDUN MU AŞKI..ANLADIN MI YETMEZ Bİ DAHA OKU.. EZBERLE.. SONRA GEL YİNE..
MUHABBETLE BAKAN KUSUR GÖRMEZ
Odunculukla hayatını kazanan bir zat vardı. Allah'a karşı kulluk" vazifesini yapar, kimsenin ekşisine tatlısına karışmazdı. Bu zahit kişinin bulunduğu köyün yakınında bir köy daha vardı, onlar da dağda kutsal diye kabul ettikleri bir ağaca taparlar, ondan meded beklerlerdi.
Oduncu, bir gün: «Şunların Allah diye taptıkları ağacı kesip odun edeyim, pazarda satarak ekmek parası kazanırım; hem de, bir kavmi Allah'a isyandan kurtarmış olurum» diye düşünerek Allah rızası için ağacı kesmeye karar verdi.
Dağa doğru giderken karşısına acaip suratlı pis bir adam çıkarak nereye gittiğini sordu. Oduncu:
- Halkın Allah diye taparak Allah'a isyan ettikleri ağacı kesmeye gidiyorum, dedi. Adam, oduncuya:
- Ben şeytanım... O ağacı kesmene müsaade etmiyorum, deyince zahit oduncu, şeytana çok kızmıştı.
Öldürmek için hücum ederek yere yatırdı ve üzerine oturup hançerini boğazına dayadı.
Şeytan zahide:
- Ey zahid, sen beni öldüremezsin. Allah bana kıyamete kadar müsaade etmiştir. Fakat gel o ağacı kesme, seninle anlaşalım. Ben sana her gün bir altın vereyim, sen de ağacı kesmekten vazgeç. Hem el ağaca tapıyormuş, günah işliyormuş senin neyine gerek, altınını al işine bak, dedi.
Adam şeytanı bırakmıştı. Şeytan adama, akşam yatıp sabahleyin yastığının altına bakmasını söyledi ve anlaşarak ayrıldılar.
Adam ağacı kesmekten vazgeçip, evine dönmüştü.. Akşam yatıp sabahleyin yastığının altına baktığında, altını gördü. Memnun olmuştu, ikinci gün oldu. Fakat bu sefer şeytan altını koymamıştı. Adam kızıp baltasını aldığı gibi dağa ağacı kesmeye gitti. Fakat yolda yine şeytanla karşılaştılar. Adam şeytana iyice kızmıştı. Görünce:
- Seni sahtekâr seni, kandırdın değilmi beni?., diyerek üzerine hücum etti.
Fakat evvelkinin tam tersine bu sefer şeytan adamı tuttuğu gibi altına aldı. Adam şaşırmıştı. Bu nasıl hâl der gibi şeytanın yüzüne bakıyordu. Şeytan:
- Hayret ettin değil mi? Niçin bana yenildiğinin sebebini söyleyeyim: Dün sen Allah rızası için ağacı kesmeye gidiyordun. Seni değil ben, dünyadaki bütün şeytanlar bir araya gelsek yine yenemezdik. Lâkin şimdi Allah rızası için değil de, sana altını vermediğim için kızdığından gidiyorsun, işte o yüzden bana mağlup oldun ve sana ağacı kesmene müsaade etmeyeceğim, dedi
Çevremizde kaç kişinin aşk hayatı iyi gidiyor? Eminim parmakla sayılacak kadar azdır. Ve eminim hiç kimse yanlışın nerede olduğunu da bulamıyordur. Kim verecekti bunların hesabını?! Kim ödeyecekti hayattan alacağımı?! Kimse… Hiç kimse...Kelimelerden alacaklı bir sağır gibiydim.. €nkazlar altında bitmek bilmeyen,
çoğalan garip bir ruh halindeydim. Yüzünü ilk defa gören bir çocuk gibi gördüm kendimi… Düşman’ım
sensiz geçen yıllara . . Özür dilerim… ßüyük laflar ederek başladım yine .. Milyonda bir edilebilecek bir bağda buldum seni.. Öyle laflar ettim
ki … Yeri doldurulamaz tümceler sarfettim. Sen de öyle… Oysaki ben varlığınla vardım. Yokluğunda bir
"hiç" olacağımı çok geçmeden anlamalıydım. . . Kırık kalplerle doldurdum yüreğini.. Depremler çoğaldı, sel aldı götürdü senden bana kalan özlemi..
Artık anlamı da kalmamıştı gizli ağlamaların. Yokluğunda ödenicek hesabım kalmamıştı. Yüreğimde
barındıracak bir sevda kalmamıştı. Aslında; amacı vardı bu gidip gelmelerin…
Sahipsiz, bir başıma aldım elime bohçamı.. Hesapsız kitapsız çıktım yoluma. €vdeki hesap
çarşıya uymadı ..
Kırık aynalarda gördüm garip beden ve o bedenle birleşmiş sahipsiz,körpe,saf bir ruh… Daha ne kadar
dayanabilecekti oysaki?! Yavaş yavaş çözülüyordu yüreğindeki o ipi… se kalmamıştı şimdi. ßirbaşıma,öksüz,öylesine yaşamaya devam ediyorum işte.. İşte şimdi; asıl hayat
başlıyor. Çok geçmeden yeniden doğmalıyım. Geçmişi silip, belkide hep bebek kalmalıyım. .
Yokluğunla çoğalıyor verdiğin acı.. ßi sana, bi uykuya hasretim! Gözlerimden ister istemez
yaşlar akıyor. Özür dilerim…
ßir kelebek gördüm zarifce uçuşuyordu dallardan dala.. Aslında içinde cinayet besliyordu. ßir balık gördüm kimseye aldırış etmeden, özgürce ordan oraya yüzüyordu. Aslında içinde bir korku
besliyordu. ßir insan gördüm "seviyorum" diyordu.Herşeyden çok… Oysa içinde beslediği duygulardan kimsenin
haberi yOk. Soruyorum şimdi size.. Her şeye rağmen, aldatılmak dahi olsa, Aşkı sevebilir misiniz?? Özlemle
yaşayabilir misiniz?? Yalanlara daha fazla kanabilir misiniz? –Kanmalısınız.. Yoksa aşkı bir türlü
bulamazsınız . . Pes ediyorum şimdi.. Yalnızlığımla çoğalıyor yalnızlıklarım.. Kanıyorum yalanlara.. "Seviyorum"
diyorum, "Seviyorum" diyor.. İnanıyorum. Hata yapıyorum, ağlıyorum,ağlatıyorum. İşte şimdi;
herkesten
özür
diliyorum
ArTık seni sevMeyi isTemiyorum.. Çık aRTık HaYaTımdan .. !..
Adam genç kadına seslendi:
Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp, borcunu sildi.
….
….
….
Kadın irkildi;
Hiç tereddüt etmeden yumdu gözlerini.
:
Adam koştu peşinden sümbülleri geri verdi kadına.
Hayat çatlak kadehteki içki gibi ,
Bekirdede den sayfalar
Malzemeler: 6 kişilikAfiyet olsun.
bekirdede
ÇOCUKLARIMIZ
Şu, elinde bebek, dolaşan kız,
Şu, topla oynayan oğlan..
Hepsi mâsum, sevimli; hepsi can...
Kimi birlikte oynuyor, kimi yalnız.
Kimi akıllı - uslu, kimi afacan.
Bu şımarık, çünki: tek.
Bu haylaz, çünki: erkek.
Şurda boynu bükük duran kim?
Belki hasta, belki yetim...
Kimi tok, kimi aç...
Ayıramazsınız şu şöyle, bu böyle diye;
Fakat hepsi sevgiye,
Hepsi şefkate muhtaç...
Şu ağlayan oğlan, şu gülen kız
Hepsi bizim çocuklarımız;
Kendi çocukluklarımız...
Rabb’im, ne hâle gelmişiz,
Nerde çocukluğumuz, nerde biz?!.
ZiyaretçiDefteri m
Şıhbarak Köyü 
Konya